Czternasta sztuka Cimrmana zabiera nas w samo serce kontynentu niemal nietkniętego przez cywilizację. Czescy podróżnicy spotykają dziwne plemię kanibali i omal nie trafiają do jego jadłospisu. Członkowie tego plemienia są niezwykli z dwóch powodów: swojego wyglądu i niezwykłej łagodności. Cechy te umożliwiły Cimrmanowi eleganckie rozwiązanie problemów językowych i inscenizacyjnych, którego inni światowi dramaturdzy mogą mu tylko pozazdrościć. Gdyby, powiedzmy, G. B. Shaw podjął taki temat, widzowie spędziliby na widowni od 5 do 7 godzin. Cimrmanowi udało się zrobić to w zaledwie godzinę (nie licząc poprzedzającego przedstawienie seminarium naukowego). Po raz pierwszy w historii Teatru Jára Cimrmana na scenie pojawia się żywe zwierzę.