Portret rodzinny, w którym reżyser przedstawia swoją babkę, Odette Robert. Eustache pokazuje w filmie warunki jego powstawania — siedzi z nią przy stole, nalewa jej whiskey, rozmawia z operatorem kamery, manipuluje klapsem filmowym na początku i na końcu rolek, a nawet odbiera telefon. Siedemdziesięciojednoletnia Robert mówi szybko i opowiada historię swojego życia, zaczynając od wczesnego dzieciństwa spędzonego we wsiach w regionie Bordeaux we Francji. Krótszą wersję filmu („Odette Robert”) zmontowano w 1980 roku z myślą o emisji w telewizji na TF1. Pełny film po raz pierwszy pokazano dopiero w 2002 roku, po tym, jak został uratowany przez Borisa Eustache’a, Thierry’ego Lounasa, João Bénarda da Costę, Jean-Marie Strauba i Pedra Costę.