Po otrzymaniu od władz gminy decyzji o zamknięciu szkoły uczniowie szkoły podstawowej w Mežvidi nadal chodzą na lekcje i rozwijają swoją kreatywność, dobrze się bawiąc, jednak wszystko spowija poczucie nieuchronności. Uczniów jest niewielu, dlatego szkoła przypomina raczej dużą rodzinę niż instytucję. To miejsce, położone niedaleko rosyjskiej granicy, w głębi regionu Łatgalii, stanie się ziemią niczyją, gdy młodzi wyjadą. W intymnej opowieści o problemie całego kraju śledzimy losy trzech sióstr, których życie wkrótce diametralnie się zmieni. Obserwując ich codzienność i drobne przygody, próbujemy zrozumieć, co naprawdę oznacza stwierdzenie, że „wieś umiera”. Dostrzegamy też nadzieję.