Brytyjski reżyser Phelim McDermott proponuje widzom nowe spojrzenie na kulturę starożytnych Egipcjan w Aida, które pozwala nam również zakwestionować świat, w którym żyjemy. Ta nowa perspektywa wiąże się z szeregiem odważnych rozwiązań twórczych, odchodzących od tradycyjnej scenografii kojarzonej z Aida. Rozkaz Aidy skierowany do Radamesa — „Ritorna vincitor!” — ma swoją cenę. Triumfalny pochód zwycięskich Egipcjan staje się procesją trumien bohaterów poległych w bitwie, a chór tworzą pogrążeni w żałobie bliscy zmarłych. Inscenizacja McDermotta mocno współbrzmi z obrazami licznych pogrzebów cywilów i żołnierzy, które zalewają nasze kanały informacyjne. Oto triumfalny marsz, który nie próbuje ukrywać prawdziwego, śmiercionośnego i katastrofalnego charakteru wojny — niezależnie od tego, po której jesteś stronie.