Książka przyjaciół przypominała Facebooka w czasach Związku Radzieckiego. Miało ją wiele osób. Rosyjskie dzieci nazywały ją „Formą”. Proszono kolegów i koleżanki z klasy, by wpisywali do niej, czym jest dla nich miłość, kim chcą zostać, gdy dorosną, i jakie jest ich ulubione jedzenie. Oczywiście książki przyjaciół miały głównie dziewczęta. Dwadzieścia pięć lat później Alyona Surzhikova przegląda swoją książkę przyjaciół z szóstej klasy i postanawia odnaleźć dawnych kolegów i koleżanki z klasy, by zapytać, czy spełniły się ich marzenia. Podróżuje do Rosji, Niemiec, a nawet Kambodży, tworząc skłaniający do refleksji zbiorowy portret rosyjskiego pokolenia, które dorastało w czasie odzyskiwania przez Estonię niepodległości. Wielu z nich opuściło już Estonię — połowa kolegów i koleżanek Surzhikovej z klasy mieszka za granicą. Dlaczego wyjechali? Co myślą o Estonii? I co wpisaliby teraz do „Formy”?