Muzyk Steve Reich (ur. w 1936 roku), uczeń Dariusza Milhauda i Luciano Beria, szybko wykształcił własny styl, inspirowany muzyką baroku, twórczością Bartóka, Weberna i Strawińskiego, a także jazzem, muzyką tradycyjną (zwłaszcza afrykańską) oraz hebrajską kantylacją. Jako pionier muzyki minimalistycznej Reich odrzucił charakterystyczną złożoność harmonii i tonalności muzyki klasycznej połowy XX wieku, by tworzyć wielkoskalowe utwory z minimalnych środków — pojedynczego akordu, krótkiego motywu muzycznego czy mówionego okrzyku — godząc tym samym muzykę sakralną i popularną. W tym portrecie powraca do najważniejszych etapów swojej trwającej 40 lat kariery: od założenia własnego zespołu, Steve Reich and Musicians, po amerykańską awangardę, którą współtworzył, od nowych wykonań z wykorzystaniem wideo po swoją muzykę o quasi-religijnym charakterze. Mimo sukcesów i szerokiego uznania Steve Reich nigdy nie wyrzekł się niezależnego ducha.