Powrót Sophii przypomina nam, że niszczycielskich skutków osobistych ogromnych społecznych wstrząsów wywołanych apartheidem nie da się nigdy zatrzeć. Sophia, podobnie jak wiele innych kobiet, staje się samodzielną żywicielką rodziny, przez 12 lat pracując jako pomoc domowa u białej rodziny w Windhoek. Kiedy jej mąż Naftali w końcu znajduje pracę, wraca do domu z marzeniem o wznowieniu dawnego życia rodzinnego. Szybko odkrywa, że podczas jej nieobecności jej siostra Selna zajęła jej miejsce w sercach dzieci — i męża.