Kawiarnia jest niemal pusta. Klient na próżno próbuje wybrać coś, co przypadłoby mu do gustu. Barmanka i dwie kelnerki rozmawiają o niedawnym programie radiowym, w którym emerytowany kelner opowiada o ciężkim losie swoich kolegów w dawnych czasach. Klient jest zdenerwowany: barszczu nie da się jeść, rakom już brakuje szczypiec, mleko jest kwaśne, piwo ciepłe... Rozczarowany klient, wychodząc, mówi, że to on wypowiadał się w radiu. Kelnerki przepraszają: myślały, że to zwykły klient, ale teraz obsłużą go w mgnieniu oka. Mężczyzna odmawia i w osobliwy sposób — wierszem i dając osobisty przykład — udziela lekcji kulturalnej obsługi.