Na początku Christine Blanc jest pracownicą tymczasową, a jej chłopak odszedł. Pod koniec opowieści zaproponowano jej stałą pracę, ma narzeczonego, inni mężczyźni wydają się nią zainteresowani, zdała egzamin na prawo jazdy, a gdy wygrywa 1000 euro na zdrapce, jej współpracownicy śpiewają, że jest poczciwym kompanem („jedną z nas”). Coś jest jednak nie tak: jej spojrzenie jest zbyt bezpośrednie, oczy otwierają się zbyt szeroko; próby nawiązania rozmowy wypadają dziwnie; papuguje cudze słowa; gotuje za dużo, gdy zaprasza przełożonego na kolację. Kiedy przełożony zabiera Christine na spontaniczną wycieczkę, która wytrąca ją z równowagi, jej dziwactwa przeradzają się w coś innego. Czy kiedykolwiek wszystko może być normalnie?