„Bania” to obraz rosyjskiego społeczeństwa ukazany poprzez jego łaźnie: w mieście, na wsi, w klasztorze, fabryce czy więzieniu. Film igra z granicami między przestrzenią osobistą a społeczną w scenach, w których nagie ciała, naznaczone tatuażami, cierpieniem, pracą lub wojną, opowiadają pewną historię. Film został zrealizowany przez fotografa, który, skonfrontowany z tymi nagimi ciałami skąpanymi w parze, tworzy wyjątkowy i ponadczasowy świat plastyczny, utrzymany w stylu malarstwa klasycznego.