Roberto jest „calesitero”, czyli właścicielem karuzeli. Opowiada o swojej pracy i o tym, jak karuzela towarzyszy życiu wielu pokoleń: rodziców i dziadków, którzy patrzyli, jak ich dzieci dorastają i się rozwijają. Film składa hołd nieuniknionym zmianom, ale także temu, co trwa, oraz ludzkim wysiłkom, by zachować ślady kultury i społeczeństwa, które zdają się skazane na zniknięcie.