Oprócz tak zwanych portretów zbiorowych Drahomíra Vihanová ukazuje również wyraziste jednostki — na przykład nakręciła filmy o reżyserze František Vláčil czy wirtuozie fortepianu František Rauch. Do tego cyklu należy także portret piosenkarki Evy Olmerovej, The Changes of Eva's Friend. Po ukończeniu film spotkał się z bardzo sprzecznym odbiorem publiczności. Reżyserka próbowała uchwycić sylwetkę człowieka, wzloty i upadki niewątpliwie wybitnej piosenkarki. Empatyczny widz szybko zrozumie, że ten film jest jak samo życie: jest surowy, pełen miłości, jest w nim irytująca zmienność, niepokój duszy, pojednanie, współczucie, pokora i namiętność. I dotyczy to nie tylko filmowanej Evy Olmerovej, lecz także reżyserki Vihan.