W Niedzielę Wielkanocną 1939 roku kontralt Marian Anderson stanęła przy mikrofonie przed Lincoln Memorial. Na ścianach pomnika za jej plecami widniały słowa: „wszyscy ludzie zostali stworzeni równymi”. Z powodu swojego koloru skóry nie pozwolono jej wystąpić w Constitution Hall, więc Anderson zaśpiewała dla Amerykanów pod gołym niebem. Europejscy maestrzy wychwalali ją jako głos, który „pojawia się raz na sto lat”, a w kraju powszechnie podziwiali ją zarówno biali, jak i czarnoskórzy odbiorcy, jednak jej sława nie wystarczyła, by uchronić ją przed upokorzeniami i jawną przemocą rasizmu i segregacji.