W domu spokojnej starości w małym miasteczku otoczonym górami toczy się codzienne życie jego mieszkańców. Oni w środku, świat na zewnątrz. Ta nierównowaga przejawia się w „Pucundrìa” — nieuchwytnym uczuciu melancholii, nudy i nieustannego niezadowolenia, które prowadzi do nieświadomej rezygnacji z tego, czego nie było, nie ma i nigdy nie będzie.