We wczesnym okresie powojennym hiszpańskiej wojny domowej, w Madrycie, w najcięższych czasach dyktatury Franco, grupa drugorzędnych aktorów próbuje wyrwać się ze swego nędznego życia, wykorzystując artystyczne kaprysy syna bogacza popierającego reżim. Próbują wystawić przedwojenną „zarzuelę” (rodzaj hiszpańskiej operetki) „La Corte Del Faraón”, która, ironicznie, trzydzieści lat później okazuje się zbyt obsceniczna dla cenzury reżimu. Ostatecznie udaje im się wystawić „zarzuelę”, ale trafiają na komisariat, gdzie przekonują się, że sprawiedliwość zależy od tego, po której stronie się jest.