Od lat 60. do coraz szerszego obszaru działalności i wpływów włączane są inne dyscypliny, kultury oraz środowiska artystyczne, dotąd wykluczane z uprzywilejowanych kanonów modernizmu. Młodsi artyści to nowa rasa kulturowych zbieraczy — wszystko i każdy mogą stać się przedmiotem zawłaszczenia lub reinterpretacji. Zafascynowani pojęciami przestrzeni, czasu i ludzkiego ciała artyści tacy jak David Hammons, Laurie Simmons i Richard Wentworth wytyczyli własną drogę w sztuce konceptualnej.