Gwałtowny wzrost liczby ludności Kopenhagi w połowie XX wieku wymagał zapewnienia nowych miejsc do życia z dala od centrum miasta. Stare dzielnice stolicy Danii nie oferowały ani wystarczającej przestrzeni, ani życia blisko natury, którego potrzebowały zwłaszcza wielodzietne rodziny. Zgodnie z tak zwanym „planem palców” z 1947 roku Kopenhagę rozbudowano wzdłuż pięciu promieniście rozchodzących się osi komunikacyjnych. Na przykładzie osiedli Carlsrø w Rodøvre i Milestedet w Brøndbyøster film „Bag de ens facader” przedstawia życie na nowoczesnym przedmieściu.