Eteryczna muzyka, baśniowa fabuła, urzekające scenografie i spektakularne efekty specjalne — wszystko to razem sprawia, że Rinaldo jest pod każdym względem barokowym multimedialnym wydarzeniem par excellence. W swojej nowoczesnej inscenizacji producent David Alden sięga po najróżniejsze sztuczki. Pogrążona w żałobie Almirena, na przykład, zawisa niczym sparaliżowana syrena w neonowoniebieskim zbiorniku z wodą, wykonując arię Lascia ch'io pianga. Armida nieustannie próbuje przemówić do rozsądku swojej upartej podopiecznej, Hydry, a na stylizowane, artystyczne interludia taneczne nie szczędzi się środków. Postacie poruszają się w ironicznej mieszance estetyki lat dwudziestych, modnej sceny klubowej i kiczu sacro. Nic dziwnego, że widzowie operowi szybko dali się porwać temu olśniewającemu przedstawieniu, pełnemu gwiazd. Nie ulega wątpliwości, że Amerykanin David Daniels jest niekwestionowaną gwiazdą tej monachijskiej inscenizacji, nawet wśród innych sławnych nazwisk w obsadzie.