Projekt bada miejskie obrzeża w odniesieniu do marginalizacji grup społecznych, które je zamieszkują. Oddalenie, anonimowość układu architektonicznego, rozkład, ale także ruch i interakcje są tematami surowego szkicu, który stara się włączyć dyskusję o przestrzeni i segregacji do dyskursu o dobru wspólnym. Język audiowizualny filmu, cechujący się przejrzystością i surowością ujęcia, odzwierciedla jego tematykę. Połączenie linii architektonicznych z dźwiękiem za pomocą nieoczekiwanych zbieżności i synchronizacji ma na celu stworzenie nowego rodzaju propozycji intermedialnej.