Reżyser, pasjonat kina dokumentalnego poświęconego muzyce, zafascynował się maszynami używanymi w fabryce produkującej tłoczone metalowe pudełka. Dzięki brzmieniom, rytmom, melodiom i zautomatyzowanym ruchom maszyny stają się muzykami i tancerzami w widowisku, które skłania film do odegrania własnej filmowej partytury. Ścieżka dźwiękowa, skomponowana wyłącznie z odgłosów warsztatu, rozwija się w muzyczne arcydzieło wykonywane przez maszyny dla tańczących żelaznych i śrubowych tancerzy, którzy łączą się w majestatycznej, mechanicznej choreografii. Człowiek, który wymyślił i stworzył te „żelazne potwory”, zajmuje kruchą pozycję w tym potężnym, metalicznym świecie, który jest zarazem niewiarygodnie piękny i muzyczny.