„Regina Coeli” to przydomek, którym więźniowie nazywają Reginę, wolontariuszkę pomagającą w rzymskim więzieniu Rebibbia, bardzo zaangażowaną w działalność na rzecz innych, lecz samotną w życiu prywatnym. Dyrektor więzienia powierza jej zadanie podjęcia próby resocjalizacji Graziana, młodego Sardyńczyka skazanego za porwanie, do którego zawsze się nie przyznawał. Regina jest zbyt dojrzała i samotna, by nie zaintrygowała jej tajemnicza osobowość niepiśmiennego pasterza, który porozumiewa się wyłącznie niemal niezrozumiałym dialektem sardyńskim.