Enrico jest zmagającym się z trudnościami dziennikarzem w Rzymie w 1945 roku. Otrzymuje telefon z wiadomością o śmierci młodszego brata, Lorenza. Enrico wspomina ich długą i trudną relację: wychowała go biedna, lecz serdeczna babka, podczas gdy Lorenzo został wychowany na dżentelmena przez bogatego miejscowego arystokratę. Gdy bracia spotykają się ponownie we Florencji w latach 30., Enrico zostaje opiekunem rozpieszczonego brata i nieustannie dręczy go poczucie winy oraz odpowiedzialności wobec człowieka, którego jednocześnie nienawidzi i kocha.