Lato 2011 roku. Abdel Basset Sarout, cieszący się już sławą 19-letni piłkarz, zostaje jednym z przywódców pokojowych demonstracji w Homs, które w każdy piątek wychodzą na ulice, przeciwstawiając się reżimowi Bashara el-Assada. Jego improwizowane pieśni przeciwko dyktaturze rozpalają młodzież miasta. Przewodzi pełnej zapału grupie chabab (młodych ludzi), zdecydowanych walczyć z reżimem, wśród których jest 24-letni operator kamery Osama, wolący rolę świadka od roli bojownika. Z czasem, na oczach jego i reżysera Talala Derkiego, gdy reżim bierze na cel ludność cywilną, młodzi dysydenci zmieniają się w wojowników. Od jesieni na „stolicę rewolucji” spadają zmasowane bombardowania.