Jaki związek łączy azjatyckie drag queen i umięśnionych chłopaków na konkursie Mr. and Ms. GAPA 1991 z chińską poezją napisaną w czasach dynastii Tang? Dlaczego fragmenty „The Great Mirror of Male Love” autorstwa Thara Saikaku, opisujące stroje młodych aktorów teatru kabuki, tak dobrze pasują do dragowych diw na wybiegu? Co oznacza to, że współcześni azjatyccy geje przebierają się w stroje, które bardziej kojarzą się z Hollywood niż z Pekinem? Jak wymawia się An Ling, Mizi Hia lub Sodeoka? Czy to dekonstrukcja, zawłaszczenie kulturowe, czy po prostu przesada?