W latach 1988–1994, w pobliżu cmentarza Père Lachaise, we wschodniej części Paryża, Etablissements phonographiques de l’Est (Wschodnia Wytwórnia Fonograficzna), znana też jako EPE, była wielodyscyplinarnym miejscem, goszczącym śmietankę międzynarodowej sceny eksperymentalnej, radykalnej, industrialnej, noise’owej i avant-punkowej. Za dnia mieścił się tam sklep płytowy, a nocą — podziemny lokal, w którego piwnicy odbywały się koncerty, performanse, pokazy wideoartu i kina eksperymentalnego, odczyty, warsztaty bondage oraz wystawy fanzinów. Na przełomie lat 80. i 90. EPE było świadkiem końca muzyki industrialnej i narodzin wciąż niezwykle wpływowej sceny avant-punkowej.