Queerowa kobieta jest w ciąży. Stworzona przez dwie lesbijki i transpłciowego mężczyznę rodzina z wyboru wyobraża sobie rodzaj erotycznej magii, która pozwoli na prokreację opartą wyłącznie na pożądaniu. Wspólnie odprawiają publiczny rytuał seksualny, by wyrazić nadzieję na wielość, uznając swoje cyborgiczne ciała za efekt technologicznych ingerencji. Gdy queerowa kobieta poroni, cała trójka zaczyna tworzyć własne mityczne wyobrażenie o tym, gdzie przebywają ciała, kiedy nie ma ich w nas. Snują opowieść, która śledzi wędrówkę nie-ciała: od dziury, przez rzekę, po pokój. Prześladują ich obrazy wyobrażonego białego pokoju, przypominającego Ikeę gabinetu tortur, w którym panuje bezruch. Gdy wyłania się paralela między ciałem w ciąży a ciałem transpłciowym, techno-seksualny akt staje się kluczem, a piramida — portalem prowadzącym do tego innego świata nieucieleśnionego istnienia.