W 1970 roku, u szczytu represji ze strony dyktatury wojskowej, pięciu uwięzionych partyzantów wystąpiło publicznie, by wyrzec się walki zbrojnej i pochwalić reżim. W związku z rozgłosem, jaki zyskały ich deklaracje, rząd postanowił przekształcić odwoływanie się w praktykę państwową. Zaczął torturować przeciwników, by zmusić ich do przyznania się do winy. Do 1975 roku około czterdziestu więźniów wzięło udział w „skruchach”, jak zaczęto je nazywać. Os Arrependidos opowiada mało pamiętaną historię byłych bojowników, którzy bardzo młodo porzucili wszystko, by zaryzykować życie dla pewnej sprawy, zostali aresztowani i poddani torturom, a następnie stali się narzędziem propagandy swoich wrogów.