W marcu 2003 roku młody baskijski poeta i czworo jego przyjaciół — troje muzyków i artysta — niemal przez przypadek przyjechali do Nowego Jorku, by zorganizować pół tuzina dwujęzycznych wieczorów poetyckich z muzyką. „Sześć czy siedemset tysięcy osób mówiących dziś po baskijsku na świecie można by zmieścić w jednej nowojorskiej dzielnicy” — mówi w AGIAN / MAYBE poeta Kirmen Uribe. „Co zatem społeczność, która mieści się w jednej dzielnicy, ma do zaoferowania światu? A co może zaoferować temu miastu, które jest centrum świata?”. To, co tam odkryła piątka, zaskoczyło ich. AGIAN / MAYBE pokazuje, że coś, co wydawało się mieć początek w Nowym Jorku w 2003 roku, w rzeczywistości sięga korzeniami znacznie dalej. AGIAN / MAYBE to pingpongowa refleksja z muzyką nad pięcioma historiami, które składają się na całość, i własna próba odgadnięcia możliwych rozstrzygnięć.