Mężczyzna i kobieta idą drogą. Przed nimi nieznane, a w ich wnętrzu narasta niepokój. Niewiele o sobie wiedzą, ale zdają się znać od dawna. Zrujnowany dom staje się ich tymczasowym schronieniem, miejscem spotkania z duchami przeszłości i z samymi sobą, konfesjonałem i więzieniem. Czy coś przerażającego czai się w ciemnych korytarzach czy w zakamarkach własnej duszy? Gdy wali się wszystko, do czego przywykliście, co kochaliście i o czym marzyliście, gdy życie i śmierć zbiegają się w jednym punkcie, pozostaje tylko wierzyć i iść dalej. Droga zagubiona w czasie i przestrzeni — droga do zbawienia, symbol poszukiwania siebie w świecie i spokoju w sobie.