W tym filmie-manifeście, z muzyką Berndta Depreza, Stéphane Marti kondensuje 35 lat twórczości. Osadzone w nurcie kina eksperymentalnego, zdefiniowanego przez jego najwybitniejszego historyka Dominique’a Nogueza, fragmenty wielu filmów, złożone na nowo w spójną całość, stanowią prawdziwe wprowadzenie do barokowego i zmysłowego świata reżysera oraz refleksję nad jego praktyką. Od Corpress (1975) po Purple kiss (2010) film ten jest także celebracją spotkań z jego „aktantami” — prawdziwymi chwilami łaski „utrwalonymi” na taśmie światłoczułej (Super 8 i slajdach) i przetworzonymi cyfrowo.