Latem 2014 roku dziesiątki tysięcy gości przybyły do Serpentine Gallery w Londynie, by doświadczyć wystawy Marina Abramović „512 Hours”. Kiedy jednak wystawa została otwarta, wszyscy zdali sobie sprawę, że właściwym dziełem na przełomowej wystawie tej ikonicznej artystki performansu jest sama publiczność. Zwiedzający byli również aktywnymi uczestnikami i współtwórcami eksperymentu społecznego, który — na minimalistycznym tle pustej przestrzeni galerii — nieustannie podążał w nowych, nieprzewidywalnych kierunkach przez trzy tygodnie (czyli 512 godzin), podczas których Abramović sama brała udział w performatywnym rytuale.