Marisa, niedawno emerytowana lekarka, postanawia wyjechać jako wolontariuszka do greckiego obozu dla uchodźców, gdzie — jej zdaniem — potrzebują właśnie takich osób jak ona. Gdy dociera na miejsce, okazuje się, że bardzo różni się od pozostałych wolontariuszy. Kiedy poznaje małego Ahmeda, granica między potrzebą opiekowania się a potrzebą poczucia, że jest się przydatnym, zaczyna się zacierać.