„Marność nad marnościami, wszystko marność” — mówi Biblia. Słowo wypływa z języka, nazywając przyjemność ziemskiego życia i osądzając ją jako coś pięknego, lecz płytkiego i bezużytecznego; próżność jest grzechem śmiertelnym. Grzechem kobiecym. Mężczyzna namalował kobietę, włożył jej w dłonie lustro i nazwał to próżnością. Kobieta na obrazie podziwia samą siebie, ale tą, która naprawdę podziwia jej ciało, jest artystka. Czyja próżność? W VANITAS na nowo dzielimy kobietę w naszych ciałach, ukazując głębię tego, co namacalne. Jeśli świątynia Ojca ukrywa się po śmierci, czysta i doskonała, odrzucamy ją. Witamy w sobie Matkę Naturę, życie-śmierć w nieustannym świętym cyklu, oddając cześć także jej mrocznemu obliczu. Możesz pragnąć dotrzeć do nieba, lecz to na ziemi uginają się twoje kolana.