Zamówiony z myślą o pierwszym pawilonie Ghany na Biennale w Wenecji, Four Nocturnes (2019) stanowi trzecią część trylogii filmowej, na którą składają się także uznane Vertigo Sea (2015) i Purple (2017), badającej złożoną, splecioną relację między niszczeniem przez ludzkość świata przyrody a naszym samozniszczeniem. Wykorzystując kurczące się populacje słoni w Afryce jako narracyjny kręgosłup, Four Nocturnes podejmuje kwestie śmiertelności, straty, rozbitej tożsamości, mitologii i pamięci za pomocą poetyckich obrazów, które ukazują krajobraz afrykańskiego dziedzictwa kulturowego.