Kiedy reżyserka Asmae El Moudir znajduje wśród rzeczy swojej matki starą pocztówkę przedstawiającą górską wioskę, ożywa niezwykła historia. Na zdjęciu widnieje Zawia — wioska w Maroku, którą jej matka opuściła jako dziecko i do której nigdy nie wróciła. El Moudir postanawia udać się w to odległe miejsce. W Zawii, gdzie czas zdaje się stać w miejscu, wyrusza w podróż do przeszłości swojej matki, a tym samym do własnej. Nawiązuje osobiste relacje z kobietami i dziewczętami z wioski; jedną z nich jest młoda Oum Elaid. Im lepiej El Moudir poznaje ją i jej rodzinę, tym wyraźniej uświadamia sobie, jak bardzo różniłoby się jej życie, gdyby matka została we wiosce. To, co zaczyna się jako intymna, osobista podróż w poszukiwaniu korzeni rodziny, przeradza się w uniwersalną opowieść o emancypacji, migracji i ludzkiej tęsknocie za przynależnością do wspólnoty.