Dwa tysiące lat temu było kwitnącym miastem pośrodku obszaru, który dziś stanowi syryjską pustynię. Położona na skrzyżowaniu szlaków handlowych Palmyra przyciągała karawanierów z Mezopotamii, Indii i Chin. Wśród pozostałości jej ruin, odkrytych na nowo przez Europejczyków w XVII wieku, liczne nekropolie świadczą o zamożnej przeszłości. Wykute w wapieniu w pierwszych wiekach naszej ery twarze przedstawicieli – mężczyzn, kobiet i dzieci – najznamienitszych rodzin zdobią ściany ich grobowców. Od 2012 roku duńska archeolożka Rubina Raja kieruje długoterminowym projektem, którego celem jest odnalezienie i udokumentowanie drzew genealogicznych tych Palmyreńczyków oraz odtworzenie ich codziennego życia.