Dla lekarzy „MARASMA” była diagnozą: stanem głębokiego wyniszczenia organizmu, całkowitą utratą sił. W szpitalach psychiatrycznych ludzie nie umierali z powodu choroby psychicznej, lecz na marazm. Tak głoszą dokumentacje medyczne, które dziś odsłaniają najtrudniejsze historie: historie ostatnich spośród najsłabszych — dzieci i kobiet. Dzięki ich świadectwom możemy również oddać głos tym, którzy nie wiedzą, nie chcą lub nie mogą pamiętać.