Czterdziestoletni Bruno Ledeux, siedzący naprzeciwko lekarza, sprawia wrażenie mężczyzny, który nie jest już młody, ale jeszcze nie jest stary. Skazany na to, by pozostać jedynie synem, zaczyna staczać się coraz niżej, jakby mgła zamknęła go w klatce, z której nie ma ucieczki. Bruno nigdy nie będzie mógł mieć dzieci. Nie mówi ukochanej żonie, Anne, o tej diagnozie. Nie wspomina jej też o zaciągniętym wysokim długu. Jakby Bruno był człowiekiem pozbawionym wszelkich zalet i talentów. Przeciętnym mężczyzną, który stracił całą dumę. Choć teraz wszystko w jego pamięci wydaje się zamglone. Jak rzeka, która płynie spokojnie, nie zdradzając ukrytych prądów, nurtujących gdzieś w głębi. Czasem jednak te prądy mogą wypłynąć na powierzchnię. Bez ostrzeżenia.