W Voice Engine z 2021 roku Rosa Barba w dalszym ciągu bada idee związane z nieustanną przemianą obrazów i ich przekładem na dźwięk. Praca podważa dawną hierarchię elementów kina, uwalniając je od ich pierwotnych funkcji i pozwalając im wchodzić w nowe, nieprzewidziane interakcje. Voice Engine współbrzmi z rzeźbiarskim podejściem Barby do filmu oraz z relacją między dziełem a widzem. W Kunsthal głosy chórzystów z Rotterdamu napędzają zestaw projektorów. Ich pieśń to nowa, wyjątkowa kompozycja, ściśle związana z materiałem filmowym. Chórzyści uruchamiają projektory 16 mm i 35 mm za pomocą różnych częstotliwości swoich głosów. Światło i dźwięk mogą tu nieoczekiwanie na siebie reagować dzięki analogowemu materiałowi filmowemu oraz barwie i sile analogowych głosów.