Alessio i Edoardo od zawsze byli przyjaciółmi, połączonymi więzią, która wydaje się nierozerwalna. Pewnego późnego letniego popołudnia, pod szarym niebem ciężkim od deszczu, obaj chronią się w opuszczonej szopie. Kieruje nimi pragnienie, by być razem, dotrzymać obietnicy, podjąć wspólne wyzwanie. Trzymać się przeszłości, zaprzeczać przyszłości. Tak długo, jak to możliwe.