Peryferia Pekinu to luźne cegły na rozfragmentowanym terenie. To efekt rozwoju urbanistycznego. Dynamiczny i złożony system miejski wytworzył i zatarł granice między miastami a przedmieściami. Wielkość, skala i sposób użytkowania gruntów na różnych obszarach nieustannie się zmieniają, co staje się podstawą rozwoju urbanistycznego Chin oraz przestrzenią społeczną i gospodarczą. W filmie kilka krajowych robotów odkurzających trafia na peryferia miasta. Roboty poruszają się losowo po terenie rozbiórki — scenie, którą już znamy i którą można spotkać w różnych miejscach podlegających urbanizacji; scenie ekscytującej, a zarazem będącej w Chinach normą. Roboty — niczym przybysze z kosmosu — trafiają do naszego świata. Zbierając kurz i popiół na peryferiach miasta, gromadzą rzeczywistość tego terenu i przekształcają ją w próbkę; próbkę, która wyraża naszą nieustającą obsesję na punkcie współczesności i jej celebrację.