W 1964 roku Algieria, zaledwie dwa lata po zakończeniu wojny o niepodległość, znalazła się w obliczu nowych sprzeczności — wciąż wiejskie terytorium, które odpowiadało na nowoczesność niesioną przez rewolucję. Film nakręcony zimą 1964–1965 przez młodego reżysera Ennio Lorenzini to pierwsza międzynarodowa algierska produkcja, która przedstawia rzadki, barwny portret wielowymiarowego narodu, daleki od uproszczonego obrazu kreowanego przez prasę i armię francuską. Wyprodukowany przez Casbah Film film Les Mains Libres (pierwotnie zatytułowany Tronc De Figuier) ukazuje piętno kolonizacji i przyszłość wolnej Algierii na całym jej terytorium, a także odsłania bogactwo krajobrazów i różnorodność tradycji. Dokument, wykorzystujący estetykę kina zaangażowanego tamtej epoki, składa się z czterech części: Morze i pustynia, Walka, Ziemia, Wolność.