Legendarna krytyczka kultury, autorka książek o M. Babanovej, B. Brechcie, A. Tarkowskim, Maya Turovskaya opowiada nam powieść. Dzieciństwo, ludzie, moje uniwersytety… Opowiada o tym jak pisarka. Tyle że jej powieść nie została napisana, lecz sfilmowana kamerą i uzupełniona zdjęciami oraz kronikami filmowymi. Innymi słowy, to filmowy monolog o czasie. O mieszkaniu komunalnym przy ulicy Mały Kozichinski w Moskwie. O moich rodzicach i aresztowaniu ojca. O przedszkolu i szkole. O przyjaciołach i przyjaciółkach. O nauczycielach. O początku wojny i ewakuacji do Sverdlovsk. O jej mężu, krytyku Boris Medvedev, który zastał wojnę na granicy, a zakończył ją w Stalingradzie. O równoległych studiach na Moscow State University i GITIS. O walce z kosmopolitami bez korzeni.