Pierwszy film dokumentalny Pınar Öğrenci ukazuje skutki dyskryminacyjnej polityki miejskiej prowadzonej w Berlinie w latach 80. wobec „pracowników gościnnych”. Punktem wyjścia filmu jest IBA (International Bau Austellung), powojenny projekt rewitalizacji urbanistycznej realizowany w dzielnicy Kreuzberg w latach 1984–1987. Podstawę filmu stanowią zdjęcia wykonane przez architektkę Heide Moldenhauer, która pracowała dla IBA, oraz różnorodne materiały archiwalne. Niemal czterdzieści lat po ich wykonaniu Öğrenci odnajduje osoby uwiecznione na zdjęciach, by przeprowadzić z nimi wywiady, i ukazuje ukrytą historię Kreuzbergu przez pryzmat doświadczeń imigrantek oraz opowieści o solidarności.