Duras, zawsze wymagająca wobec rozmówców, drobiazgowo wypytuje paryskiego opiekuna zwierząt o to, czy zwierzęta, którymi się zajmuje, są szczęśliwe. Jej pytaniom towarzyszą przeplatane z nimi surowe czarno-białe ujęcia samych zwierząt za kratami, przemierzających wzdłuż swoje niewielkie betonowe wybiegi. Duras zdecydowanie staje po stronie wielkich kotów. „Zdarza się panu być nieostrożnym?” — pyta opiekuna. Gdy ten odpowiada przecząco, Duras mówi z uśmiechem: „Na pana miejscu miałabym pokusę, żeby być nieostrożną”.