Czerwonogwardziści byli ruchem studenckim wspieranym przez Mao Zedonga w latach 1966–1967, podczas Rewolucji Kulturalnej. Grupa studentów Uniwersytetu Qinghua, która w maju i czerwcu 1966 roku wydała dwie dazibao, czyli plakaty wypisywane dużymi znakami, nazwała się Czerwonogwardzistami. Studenci zarzucali władzom uczelni elitaryzm i tendencje burżuazyjne. W sierpniu 1966 roku Mao Zedong wyraził poparcie dla Czerwonogwardzistów. Dało to ruchowi studenckiemu polityczną legitymację i sprawiło, że rozprzestrzenił się on poza Pekin. Czerwonogwardziści zaczęli atakować Cztery Starożytności i przemierzali Chiny, by wykorzenić stare idee, starą kulturę, stare zwyczaje i stare nawyki. Ostatecznie walki między różnymi frakcjami Czerwonogwardzistów doprowadziły do chaotycznej sytuacji przypominającej wojnę domową. W latach 1967–1968 Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza przejęła kontrolę nad ruchem i przywróciła porządek społeczny. Od końca 1968 roku członków ruchu Czerwonogwardzistów wysyłano na wieś na reedukację. Spotkaliśmy ich i nakręciliśmy z nimi film w sierpniu 1971 roku.