W nocy 26 kwietnia 1974 roku otworzyły się bramy więzienia w Caxias i zwolniono więźniów politycznych. W tym filmie dwie kobiety, Diana Andringa i Maria José Campos, wspominają swój pobyt w Caxias. Choć nie doświadczyły tortur ani innych form przemocy, którym poddano większość ich towarzyszy, obie z wielkim wzruszeniem opowiadają o izolacji i okresie tak zwanego „normalnego reżimu”, kiedy dzieliły celę z innymi więźniarkami i uczyły się żyć w więzieniu.