Mój dziadek i babcia zostali sami na starość. Babcia uprawiała warzywnik i zajmowała się bydłem. Dziadek również nie siedział bezczynnie — lepił dla ludzi naczynia z gliny (szlachetna glina w tamtych stronach!): misy-talerze, dzbany-makhotki, kubki-czary, krynki i garnki. I jakoś tak samo z siebie się stało — jeden z garnków ożył, och, i wyszedł z niego rumiany syn!