Tiago Guedes powraca do Dennisa Kelly’ego, brytyjskiego dramaturga, z którym odniósł już sukces, zagłębiając się w zawrotną otchłań ludzkiej złożoności. Po Órfãos reżyser filmowy i teatralny mierzy się teraz z The Ritual Slaughter of Gorge Mastromas, tekstem z 2013 roku o banalności zła uosabianego przez człowieka, którego sztuka Kelly’ego poddaje retrospektywnej analizie: „Istnienie nie jest tym, za co je dotąd uważałeś. Nie jest uczciwe, nie jest dobre, nie jest sprawiedliwe. Większość ludzi nie ma o tym pojęcia; wierzą w Boga, albo Tatusia, albo Marksa, albo niewidzialną rękę rynku, albo uczciwość, albo dobroć. Idą przez życie z zamkniętymi oczami, obijani i wykorzystywani. On taki jest. Ty taki jesteś. Ale niewielka część z nas, nazwijmy ją ruchem oporu, zna prawdziwą naturę życia. Świat należy do nas, wystarczy po niego sięgnąć. Jesteśmy potężni i bogaci, mamy wszystko, bo zrobimy wszystko, co trzeba.