Woda sięgała nam do szyi, a wkrótce potem — ponad głowy. Góry stały się wyspami, a wyspy wzgórzami w mroku głębin. Palmy stały się ukwiałami, a ukwiały pozostały tym, czym były. Wall Street wciąż roiła się od rekinów. Wenecja utrzymywała się na powierzchni jeszcze przez chwilę, a potem… Jeśli globalna katastrofa jest stanem umysłu, muzyka jest tratwą.